Tepe Menü
Ana Menü
Alt Menüler Kategoriler
İçerik
HOŞGELDİNİZ , Toplam : 1527
Lost Coast'ın yapılacağını ilk E3'te Valve'ın yaptığı açıklama ile öğrenmiştik. Oyun (Half-Life 2 eklentisi) Source motorunu kullanan fakat hiçbir performans kaygısı gözetilmeyen yani, Source motorunun neler yapabileceğini gösteren tek bölümlük bir teknoloji demosu olacaktı. Steam sahipleri daha iki üç ay önce steam de inebilecek oyunlar arasındaki listede görmeye başlamıştı bile. Zaten çok geçmeden HDR destekli haritalar ve HDR'yi açabileceğimiz grafik opsiyonları Half Life 2'mize kurulmuştu bile. Nihayet geçen haftalarda haberini yaptığımız gibi Valve sözünü tuttu ve Half Life 2: Lost Coast'ı Steam üzerinden daha önceden Half Life 2 sahibi olan herkese ücretsiz downloada sundu. Kısa bir bekleyişin ardından nihayet sık sık resimlerine baktığımız vay be grafiklere bak HL2'ye ne olmuş dediğimiz "kayıp sahilimize" nihayet kavuşmuştuk. 318 MB'lık bu mini ek paket, aslında unutulmuş bir ek görev dersem daha doğru olur. İki saatlik bir bekleyişin ardından oynayabileceğim kıvama gelmişti. Öncelikle Lost Coast'ın öyle birçok bölümden oluştuğunu zannetmeyin çünkü yarım saatte bitiyor.
Şöyle bir geçmişe dönüp baktığımızda Citadel'de ki son randevudan sonra yaklaşık iki yıl geçtiğini görüyoruz. HL2 Episodes için verilen bu uzun aranın ardından eski dostları tekrar görmenin verdiği hoşnutlukla hepinize merhaba diyorum arkadaşlar. Oyun dünyasının son dönem kilometre taşlarından Half Life'ın yıllar sonraki dördüncü devam oyununda yeniden birlikteyiz. Şuan içerisinde bulunduğum memnuniyet duygusunu sizlere klavye aracılığıyla aktarırken gerçekten zorluk çekiyorum. Duygularımı ifade edemediğimden değil yanlış anlamayın. Uzun yıllardır "en sevdiğim" diye ifade ettiğim bir serinin son oyununu yazarken insan haklı olarak biraz tedirgin oluyor.
City 17'ye hoşgeldiniz. Combine istilasının dünyadaki merkezi olan şehirde, The Citadel'in devasa gölgesi altında inanılmaz bir maceraya atılmaya hazırsanız, lütfen CP'leri izleyin. Kurallara uyduğunuz sürece, City 17'de güvendesiniz. Herhangi kuraldışı bir hareketinizde, CP'ler sert yaptırım uygulama hakkına sahiptir. Bunları göz önünde bulundurmanız kendi sağlığınız açısından iyi olur. Bu şartları kabul ettiğinize göre, sizi koruyucu HEV suit'inizin içine alalım Bay Freeman... Uzun yolculuğunuz sırasında ona fazlasıyla ihtiyacınız olacak.
Mario Puzo'nun ünlü kitabı The Godfather'ın beyazperdeye uyarlanması ile birlikte o zamanlar asla unutulmayacak filmlerin ötesinde bir fenomeni de birlikte getireceğini kim tahmin edebilirdi? The Godfather bir filmin ötesinde, bir efsane olmayı başarmış, ondan sonra türünde hiçbir yapım onun yerini alamamış, bununla birlikte bir o kadar insana ve ondan sonra yapılmış birçok filme ilham kaynağı olmuştu. Yönetmen Francis Ford Coppolo da böylelikle 40'lı ve 50'li yılların unutulmayacak İtalyan mafyası Corleone ailesinin efsanevi yaşam öyküsünü de başarılı bir şekilde beyazperdeye aktarmıştı.
Vahşi Batı. Zamanının en çetin ve yaşanılması en zor yeri. Her gün yüzlerce cinayet, soygun ve türlü türlü suçlar. Herkesin belinde silah olduğu ve herkesin kabadayı kesildiği bir yer Vahşi Batı. Böyle çetin bir yerde yaşamak için çok güçlü olmak gerekiyor. Kovboy kültürünün geliştiği ve Amerikanın zamanında kültür emperyalizminde de kullandığı nam'ı diğer Western olgusu insanlarda hep bir merak uyandırmıştır.
İtiraf ediyorum, ben de bir zamanlar MMORPG'lerden çok korkardım. Her zaman lüks olarak gördüğüm Ultima Online'ı bile "profesyonellerin işi" diyerek gözümde büyütürdüm. Ama onların incelmelerini okumaktan da ayrıca zevk alırdım. "Acaba bir gün ben de oynayabilir miyim?" düşüncesi devamlı bir umuttu içimde. Online oyunlar benim için erişilemeyen olamaya devam etti bir süre. Sırf bu yüzden çok sevdiğim Diablo 2'yi bile online oynamıyordum. Daha sonra ufak ufak basit versiyonlarla başladım bu türe.
Evime geliyorum. Kapımın kilidini açtım. Anahtarı çevirirken inceleyeceğim yeni bir yapıtın altından nasıl kalkacağımı düşünüyordum. Odama girdim. Camı kapalı tuttuğumdan bilgisayarımın kasasının yol açtığı sıcaklık yüzüme vurdu. 6 adet fan, güçlü bir pc ve kapalı bir oda. Her zamanki sakinlikle anahtarımı karışık duran masama fırlattım. Bir sürü fatura, belge, dergi, bilimum pil, kalem ve disk çeşidiyle göz göze geldim ve diğer masamın, bilgisayarımın üzerinde duran PC'me baktım. Herşey normal görünüyordu. Modem ışıkları flip flopluyor, hdd ışığı çılgın gibi yanıyordu. Hala devam eden indirmelerin işareti. İnceleyeceğim oyun GTR2 idi. Dolayısıyla gözüm hemen yatağımın kenarındaki Sidewinder ForceFeedback Wheel'e gitti. Onunla öyle çok kapışmalar yapmıştım ki. Sahneler gözümün önünde çok hızlı bir slide show şeklinde aktı. Kafa kafaya girilen finish düzlükleri, son turda atılan spinler, yan masada kendi direksonunu sallayan arkadaşa ettiğim laflar, online yarışlar. Artık zamanı gelmişti. Yeni bir oyun, yeni bir öğrenim süreci, yeni heyecan ve yeni tat.
Pilot olmak isteyeceksiniz, bulutlara ulaşmak isteyeceksiniz, bu oyun bitmesin diyeceksiniz... Bu oyun için Square ve Gamearts'a teşekkür edeceksiniz... Eğer benim gibi Grandia 3'ü uzun süredir bekleyen tayfadansanız bekleyişlerinizin bittiğine sevinmişsinizdir. Özellikle son günlerde elimdeki RPG'ler tükendiği için büyük bir umutsuzluk içindeydim, Kingdom Hearts 2'nin günler sonra çıkacak olması'nın verdiği sabırsızlık ve Final Fantasy 12'yi beklemekten önümdeki güzel RPG'leri unutuyordum. Square gene son dakika bombasını patlattı ve bizleri uçmanın hayalini kuran 16 yaşındaki Yuki ve arkadaşlarının müthiş maceralarına sokuverdi birden bire...
Askeri bir uçağın içindeyiz. Kulaklarımız gaz bir müzikle çınlarken heyecanla ana kapının açılacağını bekliyoruz. Aşağıya atlayacağımız bir gerçek. Adrenalin pompalanıyor, müzik artıyor derken kapı aralanıyor. Koşan askerlerin ayakları altında titreşen kapı, dört beş adım sonra artık geride kalıyor. Şimdi her taraf bembeyaz. Müzik sesi gitmiş, kulaklarımızda sadece rüzgârın okşayan sesi, birde sinir bozucu brifingler. Bir anda yukarda kalan bulut tabakası, bizi mükemmel ve şu ana kadar görmediğiniz kadar detaylı bir şehir manzarasıyla yalnız bırakıyor. Gözümüzü alan güneş, binaların çatılarından parlıyor. Fakat biz yalnız değildik. Hemen etrafımıza bakıp uçan takım arkadaşlarımızı yanımızda görüyoruz. Şehir yavaş yavaş bize yaklaşırken bir anda paraşütümüz açılıyor. Ayaklarımız dans edercesine G kuvvetiyle sallanırken, adamımız; Scott Mitchell, doğru düzgün bir yere inmek için çabalıyor. Ve sonunda sanki bir iniş için oraya konmuş bir otobana iniyoruz.
Küçüklüğümüzde pek çoğumuz odamızda bir yerlerde, belki yatağımızın altında belki de o karanlık köşedeki dolapta bizi canavarların beklediğini hayal ederdik. Büyük ihtimalle çok azımız eğilip yatağın altındaki canavara veya dolapta bekleyen o korkunç şeye bakmaya cesaret edebilmişizdir. Belki büyümenin ve sorumluluk almanın verdiği monotonluktan, belki de onlar için çok büyük olduğumuzu düşündüğümüzden bu canavarlar yatakların altında ve dolaplarda bir köşelerde unutulurlar. Size kötü bir haberim var; Yaratıklarımız beklemekten sıkılmış olacak olmalı ki Gears of War ile saklandıkları köşelerden bütün ihtişamlarıyla karşımıza çıkıyorlar.
Championship Manager ile menajerlik oyunları dünyasına bomba gibi giren ve eidosla yollarını ayırdıktan sonra kabuk ve isim değiştiren efsane serinin son oyunun incelemesi ile karşınızdayım.Football Manager 2007 de yeni neler var.Daha ne kadar bu oyuna kapılıcaz.Eksikler giderilmiş mi?Yoksa efsane oyun eskisi kadar iyi değil mi?Hepsini bu yazıda bulacaksınız.
Bu oyun için yıllarca güzel şeyler kaçırdım, heba ettim, uykusuz kaldım; bundan fazlası bile var ama hepsini yazmaya kalksam sayfalar sürer. Pek tabi üniversiteye hazırlanırken gecenin 2-3'ü gibi benim ders çalıştığımı zanneden anne-baba, aslında o saatte vantilatörün 1. kademede soğutma sorunu olan işlemci fanına doğrultulmuş vaziyette CM oynadığımı bilmiyordu. Belki bunu da eklemeliydim listeye; neyse. Biliyorum azıcık gecikti inceleme ama bu ne benim tembeliğimden (ha, ne?), ne de yoğun oluşumdan kaynaklanmadı. Tamamen Nejat Serpen'in suçu! Her neyse canım bir FM daha geldi ve aldık, oynadık hepimiz. Oynayamayanlar var ise hemen ufak bir öğüt vereyim: Varsa çocukları yatağa yatırın, Ramazan ayı neticesinde sahur keyfini çıkartın FM ile. Hatta hatun kişiliği de kayınvalide ya da bilimum arkadaşlarından birisine yollayın.
"Oyun" dediğimiz grafikli, etkileşimli ve bazı şeyleri değiştirebildiğiniz, buna göre bazı şeyler elde ettiğiniz programlar ile Championship Manager "oyunları" çelişir aslında, grafik namına neredeyse hiçbir yeteneğe sahip olmayan, sadece yazıdan ibaret ve "boyutsuz" bir programa oyun demek, oyun kavramının manasıyla çelişir. 3 boyuttan başkasına "istemem yan cebime koy" dendiği günümüzde boyutu bile olmayan bir oyun yapmak hiçbir mantığa sığmaz bu tezden gidecek olursak; kabaca ve oyunun yüzüne dahi bakmadan genelleme yapacak olursak.. Peki hiçbir teknik yeteneğe sahip olmayan bir yapım, nasıl bu kadar bağımlılık yaratıp sizi gerçek hayattan soyutlayabiliyor?
Bugbear Entertainment'in tüm konsollar ve PC için çıkardığı FlatOut'un üstünden yaklaşık bir sene kadar bir süre geçti. Uzun zamandır videoları ve görüntüleri ile avunduğum bakalım fizik motorunda nasıl değişiklikler olacak diye sabırsızlandığım 2. oyun nihayet odalarımıza konuk oldu. İlk FlatOut çıktığında saatlerce başından kalkmadığımı hatırlayınca bir süre yakınıma kimseyi yaklaştırmamaya karar verdim. Yaklaşık 4,5 GB'lık bir DVD'den 2.88 GB'lık bir kurulum gerçekleşince sevinmedim de değil. İnsan TOCA 3'ün ne kadar yer kapladığını hatırlayınca midesi guruldamıyor değil. Yavaş yavaş lastiklerimizi ısıtmanın zamanı geldi...
Sanırım onlarca saat süren senas sonunda, Final Fantasy'nin başından yeni kalkmış birisinden rahatlıkla duyabileceğiniz şeylerdir bunlar. Chocobo, SeeD, experience, gil bu seri içinde adından sık sık söz edilen şeyler olsa gerek. Alışverişe çıkarken çantanıza para atmak yerine gil atmak, motosiklet yerine Chocobo kullanmak, güçlenmek için materia tüketmek tüm FF'cilerin hayali sanırım. İlk çıktığında bizi o 'üstten görünüşlü' oyunlarıyla büyüleyen devrim zinciri Final Fantasy, hala 2D hayranlarını kaybetmiş değil. Neden mi dersiniz... Bir oyunun içinde özgünlük, bununla beraber üstün hayal gücünün meyveleri, harika bir senaryo, mükemmel karakterler ve aşk olursa, eski kuşak hayranlarının da tükenmemesi oldukça mantıklı bir açıklamaya sahip oluyor.
Yan Bloklar
